اولین و آخرین عشق؛ عاشق شدن از ته دل:
در روانشناسی، پدیده «عشق اول/آخر» با اثر اوج-پایان گره خورده: مغز شدت یک رابطه را با شدیدترین لحظه و لحظه پایان میسنجد، نه میانگین روزها. به همین دلیل یک نفر میتواند هم آغاز و هم پایانِ روایت عاشقانه شود. ضمناً «عشق لعنتی» در ادبیات فارسی ریشه در تضاد عشق/رنج دارد.
راهکار:
این جمله یک پارادوکس عاشقانه است: «اولین» و «آخرین» در یک نفر جمع شدهاند. ذهن ما عشق شدید را با پایان گره میزند، اما خودِ تجربه میگوید عمق عشق به تعداد دفعاتش نیست؛ به شدتِ یک لحظه است. اگر همین را بچرخانی، شاید «لعنتی» نه نفرین، که مُهرِ بیتکرار بودن باشد.