آخرین آغوش خاک

خاک و نم دیده مادر؛ معنای آخرین آغوش:

در اکولوژی، خاکِ اطراف بقایای اجساد به دلیل آزاد شدن نیتروژن، فسفر و کربن به‌شدت حاصلخیز می‌شود و به آن «جزیره تجزیه» می‌گویند؛ گیاهان آن نقطه تا سال‌ها سبزتر و بلندتر از اطراف رشد می‌کنند. شاید آخرین آغوش خاک، بی‌سروصدا یک اکوسیستم تازه می‌سازد.

راهکار:

در این بیت، خاک فقط پایان نیست؛ نخستین عنصری است که بی‌منت در آغوش می‌کشد، برخلاف بسیاری از آغوش‌های مشروط. شاید به همین دلیل در سوگ‌سروده‌ها، خاک با مادر هم‌ذات می‌شود: هر دو پذیرای بی‌قیدوشرطِ بازگشت‌اند.