آرزوی حمله زامبی و بقا با دوستان در آخرالزمان:
این فانتزی «آخرالزمانی» یک مکانیزم روانی واقعی دارد: بر اساس نظریه «مدیریت وحشت»، تصور فروپاشی جهان، اضطراب مرگ را کم میکند چون زندگی را ساده و هدفمند نشان میدهد. پژوهشها هم میگویند تهدید مشترک، همبستگی گروهی را تقویت میکند؛ دقیقاً همان حس رفاقتی که در فیلمهای زامبیای جذاب است. اگر زندهها شامل دوستانت باشند، مغزت به جای هراس، پیوند و اعتماد را تمرین میکند. سوال: اولین مهارتی که برای آن روز در خودت میبینی چیست؟
راهکار:
یک پیشنهاد عملی: این ایده را به یک بازی گروهی تبدیل کنید؛ نقشه شهر را بکشید، محدودیت منابع بگذارید و برای هر دوست یک نقش بقا تعریف کنید. اینطور هیجان آخرالزمان را بدون خطر واقعی، با دوستان تجربه میکنید.