آخر تحمل

آخرین ایستگاه کوتاه آمدن: رفتن برای همیشه:

در روانشناسی، این الگو به «تئوری شکستن سد تحمل» معروف است. مغز انسان برای بقا، ناسازگاری‌های کوچک را نادیده می‌گیرد تا فشار عصبی به حد انفجار برسد. جالب است که افرادی که بیش‌ازحد می‌بخشند، اغلب در یک لحظه بدون بازگشت ترک می‌کنند، چون سیستم هشداردهنده آنها خاموش شده است. آیا تا به حال تجربه کرده‌اید که یک «بله»ٔ ناگهانی، نتیجهٔ انباشت هزاران «نه»ٔ نگفته باشد؟

راهکار:

این جمله به «پدیده قورباغه جوشان» شباهت دارد: تغییرات تدریجی باعث می‌شود فرد متوجه مرز تحمل خود نشود تا لحظه‌ای که یک‌باره می‌شکند. برای بازاندیشی در الگوهای رابطه‌ای، می‌توانی بپرسی: «آیا کوتاه آمدن من از سر عشق است یا ترس از تنهایی؟»