آخرین بخش از من در دی ماه؛ جستجوی امید و عشق:
دی ماه در تقویم ایران، سردترین و تاریکترین ماه زمستانه. جالبه که مغز انسان در فصول سرد، سطح سروتونین رو کاهش میده و تمایل به دروننگری و «از دست دادن» افزایش پیدا میکنه. اما همونطور که در نوروز بعدی دوباره جوانه میزنیم، این «بخش جا مانده» ممکنه صرفاً در خواب زمستانی باشه نه نابود. سوال اینجاست: آیا واقعاً چیزی رو گم کردهای یا تازه فرصت دیدنش رو داری؟
راهکار:
میتوانی این پرسش رو به یک تمرین ذهنی تبدیل کنی: سه چیز واقعی که در خودت پیدا کردهای (نه آرزو، نه امید) رو نام ببر. شاید جواب عمیقتر از چیزی باشه که دنبالشی.