آدمهای کوچک با عقدههای بزرگ؛ چرا بیهراسترند؟:
در کتاب «انسان برای خویشتن» اریش فروم، «سادیسمِ روانی» از ناتوانیِ شدید در تحملِ احساس حقارت زاده میشود؛ نه از قدرت. پژوهشهای عصبشناختی هم نشان داده وقتی فردی خود را بیارزش میبیند، مدار پاداش مغزش با «تسلط بر دیگری» فعال میشود، نه با همدلی. به همین دلیل، صدمه زدن برای او نه «خطا»، بلکه «مسکن» است. خطرناکترین آدمها کسانیاند که دردِ خود را با دردِ دیگران درمان میکنند. آیا الگوی «بیهراسی» را در اطرافتان دیدهاید؟
راهکار:
این یک هشدار روانشناختی است نه طعنه؛ شاید وحشتناکتر از بیهراسیِ آنها، این باشد که ما بیهراسی را با «قدرت» اشتباه میگیریم و گاهی الگوی رفتاریشان میشویم.