حسرت عکاس: همیشه پشت دوربین و هرگز در قاب:
طبق آمار، عکاسان حرفهای به طور میانگین فقط در ۵٪ عکسهای خانوادگی حضور دارند. این «سندرم عکاس» باعث میشود نسلها او را در خاطرات تصویری نبینند. اما آیا حافظه شفاهی او از همه قویتر نیست؟
راهکار:
به جای حسرت، به یاد داشته باش که کسی که پشت دوربین است، روایتگر داستانهاست. تو همان چشمی هستی که لحظات را جاودانه میکند.