آقای خرچنگ هم قربانی تحریمهای دریایی آمریکا شد:
محاصرهٔ دریایی یک تاکتیک باستانی است: در جنگ پلوپونز، آتن با محاصرهٔ دریایی اسپارت را فلج کرد. امروز هم محاصرهٔ دریایی مدرن ذیل حقوق بینالملل، مصداق «عمل تجاوزکارانه» تلقی میشود. نکتهٔ بامزه اینجاست که رستوران آقای خرچنگ در بیکینی باتم، درست کف اقیانوس است؛ یعنی عملاً هر بند کشتی محاصرهکننده مستقیم به آشپزخانه وصل میشد! این طنز یک سوال جدی میسازد: اگر اقتصاد یک شهر خیالی زیر آب با تحریم فلج شود، آیا شهرهای واقعی ساحلی چقدر آسیبپذیرترند؟
راهکار:
این طنز را میتوان طور دیگری هم دید: تحریمهای دریایی چنان در تار و پود ذهن عمومی رخنه کردهاند که حتی آقای خرچنگِ کارتونی را هم به ورشکستگی میکشانند؛ گویی اقتصاد خیالی هم از واقعیت سیاسی جدا نیست.