عجل شیرین؛ وقتی قصه زندگی تلخ میشود:
مطالعات «نظریه مدیریت وحشت» نشان میدهد مواجهه با ایدهٔ مرگ، انسان را به سمت روایتسازی معنادار از زندگی سوق میدهد، نه ناامیدی صرف. در ادبیات فارسی اما «عجل شیرین» یک استعارهٔ وارونه است: مرگ نه پایان تراژیک، بلکه تنها میانبر پایانِ خوش قصهای است که راوی از ادامهاش خسته شده. پرسش تند: اگر قصه تلخ است، چرا منتظر عجل بمانیم و فصل بعد را خودمان ننویسیم؟
راهکار:
این بیت را میتوان بهجای تسلیم به مرگ، تمثیلی از تمامکردن یک فصل فرسوده دانست؛ همان لحظهای که فرد تصمیم میگیرد قصه را با قلم خودش شیرین کند.