عجیب بودن انسان

چرا انسان وابستگی ایجاد می‌کند و رنج می‌کشد:

دلتنگی برای یک نفر و خستگی از هزار نفر:

در روانشناسی به این پدیده «قانون بازدهی نزولی عاطفی» می‌گویند. مغز انسان برای پردازش روابط عمیق محدودیت دارد (عدد دانبار حدود ۱۵۰ نفر). وقتی فقط یک نفر در کانون توجه باشد، غیبت او مثل خلاء عظیم است. اما هزار نفر سطحی، مغز را خسته کرده و هیچ‌کدام عمق کافی ندارند. آیا شما هم این پارادوکس را تجربه کرده‌اید؟

راهکار:

این جمله انگار به قانون «کاهش بازدهی» در روابط اشاره داره: هرچه تعداد افراد بیشتر، تأثیر عاطفی هرکدام کمتر. شاید راز رضایت در عمق روابط باشه، نه تعدادشان.