آهوی پر غرور

شیر عاشق و آهوی پر غرور: شعری از عشق نافرجام:

تحقیقات نوروساینس نشون داده عشق نافرجام دقیقاً همون مدارهای مغزی اعتیاد رو فعال می‌کنه – دوپامین و اکسی‌توسین می‌ریزن، ولی چون پاداش نمی‌گیری، شدت craving بیشتر می‌شه. اینجاست که شاعران مثل تو از این «نرسیدن» شاهکار می‌سازن. سؤال: آیا اصلاً می‌شه عشقی که به وصال رسید، اینقدر عمیق باشه؟

راهکار:

شعرت رو از زاویه‌ای دیگه ببین: «دلتنگی برای یه نگاه» خودش یه نوع لذت ظریف و آگاهانه‌ست. توی روانشناسی بهش می‌گن سودای شورانگیز – همون حال و هوایی که وقتی برآورده بشه، دیگه اون شور اولیه رو نداره. شاید نگه‌داشتن این فاصله‌ی شاعرانه، خودش یه جور وصله.