احساس تنهایی در اتاق تاریک با آهنگهای همدل:
مغز در چنین لحظاتی وارد حالت «آینهنرون» میشود: موسیقی غمگین همان موجهای مغزی را فعال میکند که گویی خودت تجربه میکنی. جالب اینکه هورمون پرولاکتین (مسکن طبیعی) حین گوش دادن به موسیقی سِوِر ترشح میشود، پس عملاً داری خودت را درمان میکنی. آیا میدانستی این مکانیسم تکاملیاش از گریههای جمعی در قبایل بدوی میآید؟
راهکار:
این حس عمیقاً انسانی است. موسیقی غمگین اغلب بهعنوان یک «همدرد صامت» عمل میکند؛ چون ساختار هارمونیک آن با ریتم طبیعی اندوه ذهن همخوانی دارد. اگر دوست داری این تجربه را به یکتأمل خلاقانه تبدیل کنی، میتوانی چند آهنگ موردعلاقهات را انتخاب کنی و برای هرکدام یک خاطره یا تصویر ذهنی بنویسی – شاید بعداً به یک کپسول زمانی شخصی تبدیل شود.