آهنگ نرفته بین ما؛ فاصله یا بهانه؟:
مطالعههای علوم اعصاب نشان میدهد «ناتمامیت» در مغز مثل یک حلقهٔ باز باقی میماند؛ به آن «اثر زیگارنیک» میگویند. ذهن کارهای ناتمام را سه برابر واضحتر از کارهای تمامشده نگه میدارد، و موسیقی هم مستقیم به آمیگدال و هیپوکامپ وصل میشود. برای همین آهنگی که هیچوقت فرستاده نشده، نه یک خاطره، بلکه یک مدار عصبی تمامنشده است.
راهکار:
شاید آن آهنگ اصلاً قرار نبود برود؛ قرار بود بماند تا یادآوری کند که بعضی فاصلهها با آهنگ پر نمیشوند، با جرئتِ فرستادنِ اولین پیام پر میشوند.