چرا بعضی آهنگها هنوز آدرس یک نفرند؟:
مغز برای موسیقی مسیر جداگانهای دارد؛ ملودیها مستقیماً هیپوکامپ و آمیگدال را فعال میکنند، برای همین یک آهنگ قدیمی میتواند خاطرهی یک نفر را با جزئیات حسی زنده کند. این پدیده شبیه «خاطرهی ناخواسته»ی پروست است؛ همان اتفاقی که با طعم مادلن افتاد. جالبتر اینکه بیشترین پیوند عاطفی با آهنگهای دورهی نوجوانی و اوایل جوانی شکل میگیرد؛ دورهای که «قلهی خاطرهانگیزی» نام دارد. حالا کدام آهنگ هنوز برای تو آدرس یک نفر است؟
راهکار:
آهنگها مثل نشانی یک محلهی قدیمیاند؛ دقیق میگویند کجا بودی، ولی آدمی که آنجا زندگی میکرد دیگر همان آدم نیست. برای همین تکرارشان دلتنگی ساده نیست؛ یک سفر ذهنی کوتاه به خانهای است که فقط در حافظهات باز است.