موسیقی غمگین برای قلب زخمی؛ تسکین با نتهای سنگین:
مغز انسان موسیقی غمگین را همزمان با ترشح پرولاکتین و دوپامین پردازش میکند؛ پرولاکتین همان حس آرامشِ بعد از گریه را میسازد و دوپامین به آن پاداش میدهد. به همین دلیل قطعههای سنگین در سوگ و خفقان، نه تشدیدکننده، بلکه تنظیمکننده هیجاناند. در موسیقیدرمانی نیز از همین مکانیسم برای کاهش شدت هیجانات در بیماران دچار PTSD استفاده میشود.
راهکار:
موسیقی غمگین مثل آینهای عمل میکند؛ درد را از بین نمیبرد، اما به آن شکل میدهد و حس مبهم خفگی را به وضوح تبدیل میکند. شاید به همین دلیل است که در سختترین لحظهها، قطعههای سنگین نه فرار از احساس، بلکه نوعی رهایی از آناند.