فراموش نکنیم: عهد با خدا در طوفان و هوای صاف:
در روانشناسی پدیدهای هست به نام «شکاف همدلی گرم و سرد»: انسانها در اوج طوفان احساسی (ترس، استیصال) وعدههایی میدهند که در آرامش عقلانی قادر به اجرایشان نیستند. این فقط ضعف اراده نیست، بلکه خطای پیشبینی هیجانی است؛ بخش منطقی مغز در بحران کمفعالیت میشود و تصمیمهای عجولانه میگیریم. آیا راهی برای پر کردن این شکاف وجود دارد؟
راهکار:
عهد با خدا را نه یک بدهی، که قطبنمایی برای روزهای بیطوفان در نظر بگیر؛ آنگاه فراموش نمیشود.