آغوش نبودن عزیزان

دلتنگی برای آغوش کسانی که نمی‌توانیم ببینیم:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد مغز میان «دلتنگی» و «درد جسمی» تمایز قائل نیست؛ اسکن fMRI هنگام طرد عاطفی، همان مناطقی را فعال می‌کند که سوختگی درجه‌یک. آغوش ۲۰ ثانیه‌ای اکسی‌توسین آزاد می‌کند که کورتیزول را تا ۱۰٪ پایین می‌آورد، اما غم غیاب واقعی است نه خیال؛ بدن فقدان تماس پوستی را به مثابه یک زخم باز ثبت می‌کند. آیا می‌دانستید تنهایی مزمن از نظر فیزیولوژیک معادل کشیدن ۱۵ نخ سیگار در روز است؟

راهکار:

تبدیل این دلتنگی به یک نامه یا پیام می‌تواند همان «آغوش ممکن» باشد؛ نوشتن، گاه به مغز سیگنال نزدیکی می‌دهد.