پس زخمهایم چه؟ درمان در آغوش حسین ❤️🩹:
بغل کردن واقعی به مدت ۲۰ ثانیه، ترشح اکسیتوسین را ۳۵٪ بالا میبرد و آستانه تحمل درد فیزیکی را بهطرز چشمگیری افزایش میدهد. جالبتر اینکه پژوهشهای عصبشناسی نشان میدهند تصور یک شخصیت معنویِ حمایتگر نیز همان نواحی مغزی لمس فیزیکی را فعال میکند. یعنی آغوش حسین، برای مغز شما، یک آغوش واقعی است. آیا این ناخودآگاه جمعی ماست که چنین پناهگاهی ساخته، یا یک مدار عصبی ماورایی؟
راهکار:
این همان چیزی است که روانشناسی امروزی «شفقت درمانی» مینامد: باور به یک شخصیت آرامبخش و مهربان، مانند یک آغوش واقعی، هورمون استرس (کورتیزول) را کاهش میدهد و سیستم ایمنی را تقویت میکند. زخمهای تو فقط در ذهن نیستند؛ فیزیولوژی بدنت هم این آغوش را باور میکند.