آغوش بعد کابوس

تو برای من قشنگی مثل طبیعت و آغوش بعد کابوس:

تحقیقات نوروساینس نشون میده که دیدن تصاویر طبیعت (جنگل، دریا، آسمان) باعث ترشح دوپامین و اکسیتوسین میشه – دقیقاً همون هورمون‌هایی که در لحظه‌ی آغوش با عزیز آزاد میشن. یعنی مغز شما زیبایی معشوق رو همون‌قدر امن و لذت‌بخش پردازش می‌کنه که یک منظره‌ی بکر. جالبه بدونید در ادبیات کهن ایران، این تطبیق عشق با عناصر طبیعی مثل باغ و رود، ریشه در باور به 'اتحاد روح با طبیعت' داره. آیا شما هم وقتی کسی رو دوست دارید، ناخودآگاه از تشبیه‌های طبیعی استفاده می‌کنید؟

راهکار:

این متن رو می‌تونی برای کسی که از نزدیک‌ترین رابطه‌اش فاصله گرفته بفرستی تا یادش بیاد که حضور او آرامش‌بخش‌ترین چیزه.