چرا عشق گاهی آغاز ویرانی است؟:
آیا میدانستید در نوروبیولوژی، عشق شدید همان مسیرهای دوپامین را فعال میکند که اعتیاد به مواد مخدر؟ این یعنی «ویرانی» نه یک استعاره شاعرانه، بلکه یک واقعیت شیمیایی است: مغز در عشق، همان مدارهای وابستگی و ترک را تجربه میکند. عشق واقعی نه ویرانی، که بازسازی مدارهای عصبی برای همتنی است. سوال اینجاست: آیا میتوان عشق را بدون خطر اعتیاد تجربه کرد؟
راهکار:
این جمله یادآور نظریه «عشق به مثابه هراس از دست دادن» در روانشناسی است: هرچه وابستگی بیشتر، اضطراب جدایی بیشتر. شاید بهتر باشد به جای ترس از ویرانی، روی ساختن مرزهای سالم تمرکز کنید.