راز «یکی بود و یکی نبود»: نمادینترین آغاز در ادبیات فارسی:
عبارت جادویی "یکی بود و یکی نبود" که دروازه قصههای فارسی است، فقط یک شروع ساده نیست. این عبارت، با ظرافت بینظیری، دوگانگی هستی و تضاد حضور و غیاب را در همان سطر اول به تصویر میکشد. این شیوه آغاز، شنونده را به تأملی عمیقتر در ماهیت نسبی و گاه متناقض واقعیت دعوت میکند، حتی پیش از آنکه داستان اصلی آغاز شود.
راهکار:
در هر روایت یا گفتگویی، به قدرت شروعها دقت کنید. همانطور که «یکی بود و یکی نبود» مخاطب را فوراً درگیر میکند، یک آغاز جذاب میتواند ذهنیت شنونده را شکل دهد و او را تا پایان همراه سازد.