پایان هر چیز: شروع از تاریکی:
در کیهانشناسی، 'تاریکی' به مادهٔ تاریک و انرژی تاریک اطلاق میشود که ۹۵٪ جهان را تشکیل میدهند و آغاز و پایان کهکشانها را رقم میزنند. پایان یک ستاره، ابرنواختری است که عناصر سازندهٔ زندگی را پراکنده میکند. این یعنی هر پایان، در دل خود بذر آغازی تازه دارد. آیا میدانستید مغز انسان در لحظات پایان، بیشترین انعطافپذیری را دارد؟
راهکار:
این جمله یادآور مفهوم 'آشوب خلاق' در علم است: در سیستمهای پیچیده، تاریکی مرز بین نظم و بینظمی است که نوآوری از آن میجوشد. مثال: پایان یک تمدن اغلب با یک جهش فناورانه همراه بوده است.