تنهایی آگاهی: چرا هرکس جهان خودش را دارد؟:
آیا میدانستی که در علوم اعصاب به این پدیده «شکاف توضیحی» میگویند؟ یعنی حتی اگر دو نفر دقیقاً یک رویداد را تجربه کنند، مدارهای عصبی متفاوتشان باعث میشود تفسیر کاملاً متفاوتی از آن داشته باشند. این یعنی تنهایی نه یک نقص، که بهای اجتنابناپذیر داشتن یک مغز منحصربهفرد است. پس شاید سوال واقعی این نباشد: چطور از تنهایی فرار کنیم، بلکه چطور این جهان خصوصی را با دیگران به اشتراک بگذاریم؟
راهکار:
این جمله به «انزوای معرفتی» اشاره دارد: هر ذهن یک جهان خصوصی میسازد. برای شکستن این دیوار، میتوانی از هنر یا داستانگویی استفاده کنی تا بخشی از جهان درونیات را برای دیگران قابل لمس کنی.