وقتی مرگ فقط یک آفلاین شدن است:
آیا میدانستی پلتفرمهای بزرگ مانند فیسبوک ویژگیای به نام «حساب یادبود» دارند که سالانه بیش از ۳۰ میلیون پروفایل مرده را مدیریت میکنند؟ مغز ما هنوز برای درک «نبودن دیجیتال» تکامل نیافته: دیدن پروفایل شخص درگذشته همان مدارهای عصبی فقدان فیزیکی را فعال میکند، اما با یک تاخیر شناختی عجیب. انگار مرگ در دنیای آنلاین فقط یک «آفلاین موقت» است که هیچوقت برنمیگردد. سوال تاو: آیا تا به حال برای یک کاربر درگذشته پیام فرستادهای؟
راهکار:
این متن استعارهای از بیتوجهی به مرگ در دنیای مجازی است. پژوهشهای روانشناسی نشان میدهد که بسیاری از کاربران شبکههای اجتماعی، پروفایل عزیزان ازدسترفته را سالها نگه میدارند و این یکی از اشکال «دلبستگی ادامهدار» (continuing bonds) است. اگر ایدهات ادامه دارد، میتوانی پست بعدی را به مفهوم «نامهای برای دنیای بعد از من» اختصاص بدهی.