آدرس غمگین: خیابان بدبختی و چهارراه تنهایی:
در علوم اعصاب، تنهایی فقط یک استعاره نیست؛ بدن طرد اجتماعی را شبیه درد جسمی پردازش میکند و قشر کمربندی قدامی فعال میشود. از طرفی «در به دری» به پدیدهی سرگردانی ذهنی نزدیک است: وقتی ذهن مدام بین گذشته و آینده پرسه میزند، احتمال رسیدن به حس خوشبختی کمتر از حضور در لحظه است.
راهکار:
این آدرس را برعکس بخوان: از کوچه دربهدری که برگردی، چهارراه تنهایی یک ایستگاه است، نه مقصد؛ خیابان بدبختی همیشه به بنبست نمیرسد، فقط نقشه را باید از وسط تا کنی.