آدمیزاد دلش برای دشمن تنگ میشه

دلتنگی برای کسی که بی‌انصافی کرد؛ آدمیزاد دشمنشم یادش می‌ره؟:

بر اساس اثر زایگارنیک، ذهن آدم‌ها کارها و رابطه‌های ناتمام را بهتر از رابطه‌های تمام‌شده به خاطر می‌سپارد؛ چون ناخودآگاه برای بستن پرونده به اون خاطره برمی‌گرده. دلتنگی برای کسی که بهت ظلم کرده همون مکانیزمه: مغز دنبال «پایان بسته» می‌گرده، نه دوباره عاشق شدن. به نظرتون اگه پرونده یه روز به شکل واقعی بسته بشه، این دلتنگی محو می‌شه؟

راهکار:

یک زاویه‌ی تازه: دلتنگی برای «دشمن» در واقع دلتنگی برای نسخه‌ای از خودته که هنوز می‌تونست معصومانه دوست داشته باشه؛ این متن رو می‌شه با همون نگاه بازنویسی کرد.