بعد از جدایی یادت باشد: میلیاردها نفر روی زمیناند:
تحقیقات عصبشناختی نشان میدهد طرد عاطفی در اسکن مغز همان الگوی ترک مواد مخدر را فعال میکند؛ حتی ناحیهی اینسولا که با درد جسمی مرتبط است بالا میآید. به همین دلیل مغز «از دست دادن» را به عنوان یک خطر بقا تفسیر میکند و میگوید «هیچکس جایش را نمیگیرد». این صدا فقط یک خطای پیشبینی است، نه واقعیت.
راهکار:
بازنویسی دیدگاه: هر آدمی که میرود، فقط یک «انتخابِ موجود» را کم میکند، نه ظرفیتِ تو را برای دیدهشدن. اگر این جمله را به خودت میگویی، یعنی آمادهای از «وابستگی» به «انتخابگری» برسی.