آدم‌های گریه‌گریز

جماعتی که از گریه گریزانند:

تحقیقات روان‌شناسی نشان می‌دهد گریه کردن نه نشانه ضعف، بلکه مکانیسمی برای کاهش استرس و بازسازی عاطفی است. افرادی که گریه را سرکوب می‌کنند، اغلب هورمون کورتیزول بیشتری دارند و مستعد اضطراب هستند. جالب این‌جاست که همین افراد ممکن است ناخودآگاه دیگران را به گریه بیندازند تا نیاز خود به تخلیه عاطفی را از طریق دیگران برآورده کنند. به نظر شما این رفتار ناهشیار است یا انتخابی آگاهانه؟

راهکار:

این جمله تضاد جالبی را نشان می‌دهد: کسانی که دیگران را به گریه می‌اندازند، اغلب از آسیب‌پذیری عاطفی خود فرار می‌کنند. شاید این رفتار ریشه در ترس از ضعف یا باورهای فرهنگی داشته باشد. آیا شما در اطرافتان چنین افرادی دیده‌اید؟