آدمایی که وقت نمیذارن

وقت گذاشتن یا نخواستن؟ نشانه‌های علاقه واقعی:

بر اساس اصل کمبود در روان‌شناسی اجتماعی، هرچه چیزی کمیاب‌تر باشد ارزشش بیشتر می‌شود؛ اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد رضایت از رابطه به «پاسخ‌گویی عاطفی» وابسته است نه تعداد ساعت‌ها. مغز ما زمان را با حضورِ حواس جمع می‌سنجد، نه با تقویم. کسی که فقط وقت می‌گذارد اما توجهش جای دیگریست، در واقع غایب است. آیا ما عاشقِ وقتِ دیگران هستیم یا عاشقِ انتخابِ آگاهانه‌شان؟

راهکار:

به‌جای سنجش میزان ساعت، به کیفیت حضور ذهنی در همان زمان کوتاه توجه کن. آدم پرمشغله هم می‌تواند عاشق باشد، فقط سبک ابراز علاقه‌اش متفاوت است.