چرا وقتت را برای پسر بلاتکلیف تلف نکنی؟:
در روانشناسی به این «پارادوکس انتخاب» میگویند: وقتی آدم با گزینههای زیاد روبهروست، بهجای انتخاب، فلج میشود. اما در عشق، بلاتکلیفی پسر نه از فراوانی گزینهها، بلکه از نبودِ انگیزه واقعی است. مغز آدم وقتی چیزی را واقعاً بخواهد، دوپامین ترشح میکند و سریع تصمیم میگیرد. تردید مداوم یعنی همان دوپامین فعال نشده. پس این پسر نه «مردد»، بلکه «بیعلاقه» است. سوال تند از شما: چند وقت دیگر حاضرید صبر کنید تا تصمیمش را بگیرد؟
راهکار:
بیتصمیمی خودش یک تصمیم است؛ یعنی تو اولویت او نیستی. اگر واقعاً برایت ارزش قائل بود، برای نگهداشتن تو تردید نمیکرد. این را یادآور شو تا وقتت را برای کسی که خودش نمیداند چه میخواهد، نسوزانی.