آدمی را آدمیت لازم است

جمله ناب: آدمی را آدمیت لازم است!:

مفهوم 'آدمیت' فقط شاعرانه نیست؛ بنیادی عصبی دارد. مغز انسان از نوزادی به نورون‌های آینه‌ای مجهز است که بی‌اختیار رفتارهای اخلاقی اطراف را شبیه‌سازی می‌کنند. در آزمایشی، نوزادان ۶ ماهه عروسکی را که به دیگری کمک می‌کرد به عروسک مانع‌تراش ترجیح دادند، بی‌آنکه کسی آموزششان داده باشد. این یعنی مدار همدلی پیش‌فرض مغز ماست، اما مثل هر مدار دیگری، بدون استفاده تحلیل می‌رود. به‌قولی، آدمی را آدمیت لازم است، اما آدمیت را هم تمرین مدام لازم است.

راهکار:

آدمیت را نه یک صفت ذاتی، بلکه یک مهارت دید. هر بار که به جای قضاوت، درک می‌کنی، 'عضلهٔ انسانیت' را در مغزت قوی‌تر می‌سازی. پژوهش‌ها نشان می‌دهد تمرین روزانهٔ همدلی (حتی ۵ دقیقه توجه به احساسات دیگران) تراکم ماده خاکستری در قشر پیش‌پیشانی را افزایش می‌دهد و تو را به معنای واقعی 'آدم‌تر' می‌کند.