شعر عشق انحصاری: حوا فقط یک آدم می‌بیند:
در پژوهش‌های عصب‌شناسی، عشق انحصاری با کاهش چشمگیر فعالیت قشر پیش‌پیشانی میانی همراه است؛ همان ناحیه‌ای که مسئول مقایسه و ارزیابی گزینه‌های بدیل است. یعنی مغز در حالت «فقط یک نفر» عملاً بخش داوری را خاموش می‌کند و عشق را از یک انتخاب به یک ادراک تغییر می‌دهد. در اسطوره‌ها نیز حوا پیش از هبوط، آدم را نه به‌عنوان گزینه، بلکه به‌عنوان تمامیت می‌دید. آیا عشق زمانی واقعی است که مقایسه در آن از کار بیفتد؟
راهکار:
این بیت را می‌توان از زاویه «اثر یکه‌بودگی» روانشناسی نگریست: انسان‌ها برای عزیزترین داشته‌هایشان سیستم مقایسه را غیرفعال می‌کنند. در این حالت، عشق نه یک تصمیم بین چند گزینه، بلکه یک هویت است؛ به همین دلیل وقتی می‌گویی «جز یک نفر آدم نمی‌بیند»، در حال توصیف نوعی ادراک پس از انتخاب است، نه پیش از آن.