راز آدمهایی که به هیچکس نیاز ندارند:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که انسان موجودی ذاتاً اجتماعی است و بخش پیشپیشانی مغز (PFC) برای تنظیم هیجانات به ارتباط با دیگران وابسته است. انزوای کامل نهتنها استرس را افزایش میدهد، بلکه با کاهش حجم مادهٔ خاکستری در ناحیهٔ آمیگدال همراه است. این جمله شاید ناخواسته به یک تناقض بزرگ اشاره دارد: آیا استقلال مطلق با ماهیت زیستشناختی ما تضاد دارد؟
راهکار:
استقلال واقعی یعنی توانایی انتخاب آگاهانهٔ وابستگی، نه فرار از آن. شاید بتوان این جمله را اینطور بازنویسی کرد: «آدمی باش که میتواند بدون نیاز به دیگران زندگی کند، اما اگر خواست، از بودن با آنها لذت ببرد.»