آدم مناسب شما را عاشق خودتان میکند:
در روانشناسی به این «آینهسازی» میگویند: افراد نزدیک، تنظیمکنندهٔ شیمی مغز ما هستند. وقتی کسی با نگاهِ پذیرنده به ما نگاه میکند، مدارهای دوپامینی و اکسیتوسینی فعال میشوند و حتی تصویر بدنی و عزتنفسمان تغییر میکند. پژوهشها نشان میدهد رابطهٔ امن، ریسکپذیری و خلاقیت را هم بالا میبرد؛ عشق سالم فقط حس خوب نیست، یک «پایگاه امن زیستی» است. پس اگر کسی این آینه نباشد، چرا سالها جلویش میایستیم؟
راهکار:
این جمله را میشود از زاویه دیگری هم دید: آدم مناسب فقط بیرون از ما نیست؛ آن بخش از وجود ما که با خودش مهربان است هم میتواند همین کار را بکند. شاید اول باید آن «آدم مناسبِ درون» خودمان باشیم.