آدم مخصوص

نیاز به یک نفر خاص در میان همه:

مغز انسان در مواجهه با روابط عاطفی، ماده‌ای به نام «اکسی‌توسین» ترشح می‌کند که همان «هورمون عشق» است. جالب اینجاست که این هورمون فقط در مواجهه با افراد معدودی فعال می‌شود - نه همه. یعنی زیست‌شناسی هم تأیید می‌کند که دنیا برای هرکس فقط یک یا دو نفر «مثل بقیه نیستند». به نظرتان این محدودیت طبیعی، دلیل این همه جستجوی انسانی نیست؟

راهکار:

این حس نیاز به «یک نفر خاص» ریشه در نظریه دلبستگی دارد؛ آدم‌ها برای امنیت روانی به یک پایگاه امن نیاز دارند که بقیه فقط «دیگران» باشند. برای عمیق‌تر شدن، به این فکر کن که چه ویژگی‌هایی در آن فرد باعث می‌شود «مثل بقیه» نباشد.