مهربانی: چرا آدمای مهربون احمق نیستند؟:
تحقیقات عصبشناختی نشان میدهند که افراد مهربان، آمیگدال فعالتری دارند و تهدیدها را زودتر تشخیص میدهند، اما قشر پیشپیشانی آنها این پاسخ را مهار میکند تا پاسخی همدلانه بدهند. مهربانی واکنشی پردازششده است، نه سادهلوحی. در واقع، فرض «همه قلب دارن» نوعی پیشبینی خوشبینانه از نیت دیگران است که اغلب در بلندمدت به روابط عمیقتری میانجامد. تا به حال به این فکر کردهاید که اگر همه همین پیشفرض را داشتند، دنیا چقدر امنتر میشد؟
راهکار:
مهربانی را نه به عنوان یک ویژگی ذاتی، که یک انتخاب استراتژیک ببینید: فرد مهربان با فرض «قلب داشتن» دیگران، محیط را برای همکاری و اعتماد متقابل امنتر میکند. این دیدگاه، بلندمدت هوشمندانهترین بازی در نظریه بازیهای اجتماعی است.