آدم مهربون

دل مهربانی که نور پخش می‌کند:

مطالعات عصب‌شناسی نشان می‌دهد که «مهربانی» در مغز، دقیقاً مثل غذا و امنیت پردازش می‌شود: دیدنِ یک انسان مهربان، سیستم دوپامین و اکسی‌توسینِ ناظر را فعال می‌کند. به همین دلیل «نور پخش کردن» فقط تشبیه نیست؛ مغزِ ما مهربانی را به‌عنوان یک منبع بقا درک می‌کند و در همان لحظه حاضر است مهربانی را جبران کند. پس تو هم بی‌اختیار بخشی از آن نور شده‌ای. سؤال: کدام مهربانی را دیده‌ای که هنوز در بدنت حسش می‌کنی؟

راهکار:

شاید او فقط نور نمی‌پاشد؛ تو هم بخشی از آن نور را دیده‌ای و همان دیدن، تو را هم به آینه‌ای برای بازتاب مهربانی تبدیل می‌کند.