آدم مغرور

چرا نباید از آدم‌های مغرور بدتان بیاید؟:

تحقیقات روان‌شناختی نشان می‌دهد که غرور افراطی اغلب ریشه در «شرم سمی» دارد - تجربه‌ای که در آن فرد در کودکی یا نوجوانی به شدت تحقیر شده و برای بقا، نقابی از برتری می‌سازد. جالب اینجاست که مغز در این شرایط مسیرهای عصبی مرتبط با همدلی را ضعیف می‌کند تا درد دوباره تکرار نشود. آیا می‌توانیم پشت این نقاب‌ها، همان کودک خرد شده را ببینیم؟

راهکار:

این نگاه، نشان‌دهندهٔ یک مکانیزم دفاعی روان‌شناختی به نام «واکنش وارونه» است: کسی که تحقیر شده، با غرور افراطی سعی می‌کند ضعفش را بپوشاند. شاید بد نباشد بپرسیم خودمان کجاها با تکبر از ترس دیده شدن زخم‌هایمان استفاده می‌کنیم؟