عدم ماندگاری رابطه

چرا بعضی آدم‌ها برای از دست دادن ساخته شده‌اند؟:

در روانشناسی دلبستگی، الگویی به نام «چرخه جذب و طرد» وجود دارد: افراد با دلبستگی اضطرابی معمولاً ناخودآگاه جذب افراد با دلبستگی اجتنابی می‌شوند. مغز در این چرخه، دوپامین (هورمون پاداش) را هنگام «تعقیب» ترشح می‌کند، نه هنگام «ثبات». به‌همین دلیل از دست دادن، حس ترک اعتیاد را دارد. سؤال: آیا این «ساخته شدن» یک الگوی تکراری در انتخاب‌های ما نیست؟

راهکار:

این جمله به نوعی تقدیرگرایی را القا می‌کند. اما از منظر روانشناسی، الگوهای دلبستگی و انتخاب ناخودآگاه ما در جذب آدم‌های ناپایدار نقش دارد. شاید بتوان آن را این‌طور بازنویسی کرد: «بعضی آدم‌ها معلم‌های زندگی ما هستند، نه همسفر ابدی.»