وطن جایی است که در آن آدم میکشند؟:
آیا میدانستید مفهوم «وطن» به شکل امروزی فقط حدود ۲۰۰ سال قدمت دارد؟ بندیکت اندرسون ملت را «جامعهی تصورشده» میداند؛ یعنی وطن بر پایهی روایت مشترک ساخته میشود، نه فقط خاک. از طرف دیگر، ماکس وبر دولت را نهادی تعریف میکند که «انحصار خشونت مشروع» را در دست دارد؛ پس «اینجا که آدم میکشند» نه یک طنز ساده، بلکه دقیقترین تعریف از دولت-ملت است. حالا این پرسش جدی است: آیا وطنِ ما سرزمین است یا روایتی که هنوز میتوانیم تغییرش دهیم؟
راهکار:
این جمله یک نگاه تازه را میطلبد: وطن نه از جنس خاک، بلکه از جنس خاطرههای مشترک است؛ اگر این خاطرهها هنوز ساخته نشدهاند، تلخیِ جمله میتواند سوختِ ساختن آنها باشد.