چرا دیگران تغییر رفتار ما را میبینند اما رفتار خود را نه؟:
یک حقیقت شگفتانگیز: در روانشناسی اجتماعی به این پدیده 'خطای بنیادین اسناد' میگویند. وقتی دیگران اشتباه میکنند، ما آن را به شخصیتشان نسبت میدهیم (مثلاً 'خودخواه')، اما وقتی خودمان اشتباه میکنیم، به شرایط (مثلاً 'عجله داشتم'). این سوگیری باعث میشود هر دو طرف احساس بیگناهی کنند. سوال: آیا تا به حال از کسی که از او فاصله گرفتهاید پرسیدهاید چه کرد که شما را آزرده؟
راهکار:
این دقیقاً همان 'سوگیری ناظر-عامل' در روانشناسیه: ما رفتارمون رو با شرایط توجیه میکنیم، اما رفتار دیگران رو به شخصیتشون نسبت میدیم.