آدم خوب وجود نداره

چرا همه آدم‌ها «عوضی» هستند؟:

تحقیقات نوروساینس نشون داده که مغز انسان برای زنده موندن، خاطرات منفی رو سه برابر قوی‌تر از خاطرات مثبت ذخیره می‌کنه. به این می‌گن «سوگیری منفی‌گرایی». یعنی ما ذاتاً آدم‌های خوب رو زود فراموش می‌کنیم و بدی‌ها رو حک می‌کنیم. نتیجه؟ همیشه حس می‌کنیم «آدم خوب نداریم» چون ذهن ما به طور خودکار از خوب‌ها چشم‌پوشی می‌کنه. از طرفی، آیا این دام تکاملی رو می‌شکنیم یا می‌پذیریم؟

راهکار:

این جمله‌ی تند رو می‌شه از زاویه‌ی «انتظارات غیرواقعی» هم دید: شاید «آدم خوب» تعریف‌شده‌ی ما آنقدر ایده‌آل است که هیچ‌کس نمی‌تواند آن را برآورده کند. شاید «کمتر عوضی بودن» دقیقاً همان خوبی قابل قبولیه.