آدمی که میخواد بمونه، میمونه؛ نشانههای موندن واقعی:
اصلِ کمترین علاقه در جامعهشناسی میگه کسی که وابستگیاش کمتره، قدرت بیشتری در رابطه داره. اما نکتهی شگفتانگیز اینه که مغز ما آدمی را که برایش هزینه کردهایم رها نمیکند، حتی وقتی دیگر به نفعمون نیست؛ به این میگویند «خطای هزینه هلاکشده». خیلی از «میمونم»ها انتخاب نیستند، ترس از دست دادن سرمایهی عاطفیاند. چند درصدِ ماندنها واقعاً آزادانهاند؟
راهکار:
این جمله را میتوان بازنویسی کرد: «اونی که واقعاً میخواد بمونه، دنبال راهی برای موندن میگرده.» این نگاه، تفاوت بین عشق آگاهانه و وابستگیِ از سر ترس را شفافتر میکند.