عدم قضاوت در دوستی

رفاقت واقعی یعنی شناخت، نه قضاوت عجولانه:

مغز انسان در ۱۰۰ میلی‌ثانیه اول ملاقات، قضاوتی ناخودآگاه بر اساس ظاهر انجام می‌دهد که ۸۰٪ موارد با بررسی‌های دقیق‌تر نقض می‌شود. جالب اینجاست که دوستی‌های واقعی نیازمند فعال‌سازی قشر پیش‌پیشانی برای سرکوب این قضاوت‌های اولیه هستند. به همین دلیل است که دوست واقعی صبر می‌کند تا شما را بشناسد، نه بر اساس شنیده‌ها تصمیم بگیرد. چند بار تا حالا قضاوت اولیه‌تان اشتباه از آب درآمده؟

راهکار:

دوست واقعی مانند یک دانشمند عمل می‌کند: فرضیه‌ای نمی‌سازد مگر اینکه داده‌های کافی از تعامل مستقیم با شما جمع‌آوری کند. پس هرگاه کسی بدون شناخت قضاوت کرد، بدانید فرآیند علمی را طی نکرده است.