آرزوی پیدا کردن همذات؛ چرا آدم شبیه خودمان را میخواهیم؟:
در روانشناسی اجتماعی به این پدیده «جاذبهی شباهت» میگویند؛ آزمایشهای دان برن نشان داد هرچه نگرشهای دو نفر همسوتر باشد، علاقه بیشتر شکل میگیرد، چون شباهت، پیشبینیپذیری و امنیت روانی میآورد. از سوی دیگر، افلاطون در «ضیافت» عشق را جستوجوی نیمهی گمشده میدانست، نه لزوماً همذات. حتی ژنتیک نیز در انتخاب زوج، «همگشتی مثبت» را تأیید میکند؛ یعنی ناخودآگاه بهسوی کسانی میرویم که از نظر ویژگیهای پایه شبیه ما هستند.
راهکار:
آرزوی همذات یعنی آرزوی آینهای که شباهتهایت را بفهمد و تفاوتهایت را تاب بیاورد؛ شاید همذات واقعی کسی است که نه فقط شبیه تو، بلکه شبیه نسخهای است که دوست داری از خودت ببینی.