آدم های ساکت و رنج

زخم‌های عمیق و سکوت؛ چرا آدم‌های رنج‌دیده کم‌حرف می‌شوند؟:

در روان‌شناسی تروما، «سکوت» فقط یک رفتار نیست؛ مغز هنگام تجربه دردِ شدید، ناحیه «بروکا» را که مسئول تولید گفتار است، غیرفعال می‌کند. یعنی بعضی از زخم‌ها آن‌قدر سنگین‌اند که به معنای واقعی کلمه «زبان» را می‌گیرند؛ سکوتِ آنان نه اختیار، که نوعی فلج عصبی است. آیا تا حالا پشتِ سکوت کسی، فریادی را شنیده‌ای؟

راهکار:

می‌شود این جمله را جور دیگری خواند: سکوت، نه نشانه عمق درد، که نشانه نبودِ جایی امن برای بیان آن است؛ و گاهی بلندترین فریادها، در سکوت‌های طولانی‌اند.