آدم های پر از مفهوم

یاد آدم‌های پر از مفهوم و حس خوبشان:

در علوم اعصاب، وقتی به کسی فکر می‌کنیم، مغز همان شبکه‌های عصبی را فعال می‌کند که گویی او واقعاً کنارمان است. این یعنی سکوت پرمعنای برخی آدم‌ها، به‌واسطهٔ «هم‌دلی ناخودآگاه» در ذهن ما طنین‌انداز می‌شود و نواحی درد مغز را آرام می‌کند. به همین خاطر است که «یادشان مرهم است» – یک تسکین واقعی نورولوژیک.

راهکار:

این آدم‌ها مثل بوی خوشی می‌مانند که در اتاق می‌پیچد؛ حتی وقتی نیستند، ردشان در هواست. از دیدگاه روانشناسی، بهترین کار برای زنده نگه‌داشتنشان این است که ویژگی‌های خوبشان را در خودت تکرار کنی – آن وقت می‌بینی که سکوتت هم برای دیگری پر از حرف می‌شود.