ما بد نبودیم فقط بازیگری بلد نبودیم:
در روانشناسی اجتماعی، مارک اسنایدر مفهوم «خودنظارتی» را معرفی کرد: افراد با خودنظارتی بالا مثل بازیگران حرفهای، رفتارشان را دقیقاً بر اساس موقعیت و مخاطب تنظیم میکنند. آنها معمولاً شبکههای اجتماعی گستردهتری دارند، اما عمق روابطشان اغلب کمتر است. در مقابل، افراد با خودنظارتی پایین اصالت بیشتری دارند و بر اساس ارزشهای درونی عمل میکنند، حتی اگر در «بازی» اجتماع ماهر نباشند. پژوهشی هم نشان داد که در انتخاب همسر، افراد به دنبال سطح خودنظارتی مشابه خودشان میگردند. شاید ما بد نبودیم، فقط خودنظارتی پایینتری داشتیم. به نظر شما زندگی با خودنظارتی بالا راحتتر است یا با خودنظارتی پایین؟
راهکار:
قدرت نهفته در بازیگری بلد نبودن این است که انرژیات صرف تظاهر نمیشود و خیلی زود آدمهای همفاز واقعی را جذب میکنی. این ویژگی مثل یک فیلتر طبیعی عمل میکند و روابط سطحی را حذف میکند.