معنای جمله «فقط آدمهای مرده به کسی آسیب نمیزنند»:
در زیستشناسی به این «هزینه زنده ماندن» میگویند: بدن برای بقا مدام سلولهای خودش را قربانی میکند و سیستم ایمنی با تخریب عوامل بیماریزا، به بافتهای خودی هم آسیب میزند. حتی گیاهان برای رشد، مواد سمی تولید میکنند که رقیب را از بین میبرد. زندگی در ریشه خودش «آسیب رساندن» است و مرگ تنها حالتی است که هزینهاش صفر میشود. آیا بیآزاری واقعاً ارزشی است که برایش مُرد؟
راهکار:
میتوان نگاه را برعکس کرد: اگر فقط مردهها آسیب نمیزنند، پس هر زندهای ناگزیر خطا میکند. ارزش در بیآزاریِ کامل نیست؛ در انتخابِ آگاهانهی هر روزه برای کمتر زخمی کردن دیگران است.