خداروشکر بابت ذات سالم و تیکه به بی ارزش ها:
شکرگزاری همراه با تحقیر دیگران، در روانشناسی به مقایسه اجتماعی نزولی معروف است. تحقیقات نشان میدهد افرادی که مدام خود را با کسانی که 'پایینتر' میبینند مقایسه میکنند، عزت نفس شکنندهای دارند و در بلندمدت دچار اضطراب پنهان میشوند. مغز ما این کار را برای محافظت از ایگو انجام میدهد، اما به قیمت کاهش همدلی. جالب اینجاست که شکرگزاری واقعی، نیاز به تحقیر ندارد.
راهکار:
جالب است که شکرگزاری گاهی به جای فروتنی، تبدیل به سلاحی برای فاصلهگذاری اجتماعی میشود؛ آیا این شکر، مرز میان عزت نفس و قضاوت دیگران را کمرنگ نمیکند؟